Het was een zonnige nazomerdag! Gelukkig zijn de bijeenkomsten van Pientere Peuters aan het begin van de dag. Vandaag behandelden we het thema ‘vormen en ruimtelijk inzicht’.  Nieuw kwam vandaag Owen met ons meedoen. Welkom! Giulietta kon er vandaag voor een keertje niet bij zijn en zo waren we met vier peuters.

Ik had een schatkist mee vol spannende voorwerpen die we pas mochten bekijken als er afscheid genomen was van de papa’s en mama’s (mama’s was het vanmorgen). Dat was wel spannend! wat zou erin zitten. Ik onthulde dat het allemaal spulletjes waren met een bepaalde vorm. Om de beurt mochten ze er eentje uitkiezen en dan konden we samen bedenken wat de vorm was. Als eerste werd er een armbandje uitgehaald. Het zat nog nieuw verpakt en was op de verpakking gebonden in de vorm van een ruit. Kiann riep gelijk bij het zien ervan ‘een ruit!’. Knapperd.Ik haalde de armband uit de verpakking en schoof hem om mijn pols. ‘Wat is het nu voor een vorm?’
Er werd bestuderend naar gekeken. Het moest even zinken en toen riep Mette ‘Een rondje!’. Zo gingen we door en werd er een wereldbol,  een theedoosje uit India, een bijzonder bakje en nog veel meer tevoorschijn getoverd. Alexander nam alles aandachtig in zich op en wanneer het zijn beurt was gaf hij de antwoorden. De kinderen hebben kubus, cilinder en ovaal nieuw geleerd. Vooral Kiann vond ‘kubus’ een heel interessant woord. Ook Owen wilde het kubus-vormig voorwerp vasthouden. ‘Het is een vierkantje aan alle kanten’, legde ik uit. Dat werd herhaald door verschillende kinderen.

Toen was het tijd voor het spel ‘Knappe Koppen’. Dit bordspel heeft mijn tante op de rommelmarkt op de kop getikt (dankjewel Jolande!) en het leek me erg fijn om dit met de peuters uit te proberen. Zeker vandaag, aangezien één van de drie categorieën ‘Ruimtelijk inzicht’ betreft.
Ieder zijn eigen pion op het speelbord en dan het startvakje betreden. Dat is met vier peuters al best een uitdaging wanneer het startvakje te klein is voor vier pionnen. Er werd flink tegen elkaar opgeschoven en weggeschoven. Uiteindelijk maar snel gestart zodat iemand van het vak af kon 😉

Weetjesvragen werden afgewisseld met doe-opdrachten en er moesten ook patronen worden nagebouwd met blokjes. De kinderen deden elkaars doe-opdracht vaak mee. Owen vond dat wat lastig, want het was toch ‘zíjn opdracht’. Het koste wat moeite om toe te laten dat ook een aantal andere kindjes drie tellen op één been kwamen staan. De patronen nabouwen was hij een ster in. Ook Alexander en Mette en Kiann ging dit goed af.
Owen zocht geregeld fysiek contact met de andere kinderen en wilde dan bijvoorbeeld met ze stoeien. De anderen vonden dit niet erg fijn en we hebben geoefend met hoe je dit kunt aangeven.

Daarna gingen we naar de tafels, waar er voor ieder kind een setje lego-blokjes klaar stonden. Owen was al eerder afgeleid van het spel en had al met een aantal blokjes een raket gebouwd.
Ik legde aan de kinderen uit wat de bedoeling was: ik ging met de verschillende vormen een patroon bouwen. Zij mochten dit dan namaken. Ik zag het enthousiasme op hun gezichtjes. Leuk! Ik vertelde dat de kleuren wel verschilden, dus dat ze alleen naar de vorm moesten kijken. Ik drukte bepaalde vormen op elkaar in een bepaalde compositie en benoemde wat ik gebruikte. Tot mijn verbazing had Kiann gelijk met mij meegedaan en dus zijn creatie al af. In één keer goed. Mette begon er ook snel aan en ook haar lukte het. Alexander volgde met een klein beetje hulp, maar dat ging ook super. Hij was trouwens een kleine kletskous. Die tussendoor allerlei dingen vertelde over wat hij zag of deed of over thuis. Fijn om te zien dat dit jongetje, die pas voor de tweede keer kwam, al helemaal op zijn gemak was.

Ook de kinderen mochten om de beurt een patroon maken die de rest dan mocht nabouwen. Kiann begon en maakte een erg leuk patroon. Mette maakte het na, waarbij Kiann haar heel lief hielp. Daarna hielp hij met een beetje sturing ook Alexander. Owen deed liever zijn eigen ding. Toen hij aan de beurt was om een patroon te maken ging het om het bouwen van de hoogste toren. Dit deden de andere kinderen leuk met hem mee.

Toen was het alweer tijd en konden de ouders naar binnen komen. Het was weer een geslaagde dag en ik vond dat er veel contact was onderling.

Een ontzettend leuk boek in het thema ‘vormen en ruimtelijk inzicht is Tangramkat geschreven door Maranke Rink met illustraties van Martijn van der Linden (Uitgeverij Lemnicaat). Ik had dit boek met de kinderen willen behandelen, maar het kwam helaas een dag te laat bij mij aan. Het leuke eraan is dat het een echt speel- en ontdekboek is. Iets wat voor deze kinderen echt fijn is! Het staat in het teken van het tangram: de Chineze puzzel bestaande uit zeven stukjes. Het boek laat op een fantasievolle manier zien hoeveel je kunt creëren met dezelfde stukjes. Achterin het boek zitten echte tangram-stukken, zodat je ook echt met elkaar aan de slag kan. Het boek vertelt het verhaal van een kat die een vriendje nodig heeft. Er worden allerlei dieren ontworpen, die eerst uit de tangram-stukjes bestaan en daarna met kleur magisch tot leven komen. Het is nog niet makkelijk om de juiste vriend te vinden. Een hond moet weggejaagd worden met een krokodil, maar die eet de kat bijna op en welk dier kan de krokodil dan weer wegjagen?
Kortom een superleuk boek met extra waarde vanwege het spelend leren karakter! Volgende keer als ik dit thema behandel ga ik het zeker inzetten!

Namen zijn waar dit gewenst was aangepast. 

Mocht u dit lezen en denken: ook leuk, leerzaam en goed voor mijn peuter! Neem dan even contact op via het contactformulier, telefoon, of door een mail te sturen.