Eigenlijk heb ik het best wel druk en toch maak ik tijd vrij om de blogs van mijn groepjes te schrijven. Ik hoor van ouders en ‘volgers’ dat ze het zo leuk vinden om te lezen.
Hop, wat was het een feestje afgelopen donderdag. Kleurrijk ook 🙂
Het thema was ‘Alle kleuren van de regenboog’. De kinderen kwamen in hun kleurigste kleren en ikzelf trouwens ook. Bewijs op de foto.
Wat is er veel voorbij gekomen. Ik had weer een mooi taakje in elkaar geflanst waar we mee begonnen. Even wat achtergrondinfo: Ik heb een plastificeermachine gekocht en daar ben ik sindsdien groot fan van. Alles wat je zelf opzoekt, maakt, print, knipt en plakt ziet er meteen een stuk echter uit als je het even door de wondermachine haalt.
Enfin, de taak bestond eruit dat ze allerlei voorwerpen, dieren, voedingsmiddelen etc moesten sorteren op kleur. Er waren wel acht kleuren en sommige items waren ook echt een uitdaging. Elke keer hield ik een plaatje omhoog, liet alle kinderen kijken en vroeg dan aan een van hen welke kleur dit normaal hoorde te zijn. (De afbeelding heeft geen kleur. Je ziet dan bijvoorbeeld een witte wortel). Het was mooi om te zien hoe ze in het begin rustig keken en de beurt inderdaad overlieten aan degene die ik aansprak. Maar nog mooier was om dit te zien veranderen naar enthousiast roepen van het antwoord. De tweede helft heb ik dit gelaten. Vooral ook omdat de kinderen allemaal even hard riepen en er niet eentje was die alles voorzei. Ze mochten het plaatje dan in de goede rij leggen.
We zaten in een cirkel en iedereen had dus op een andere manier zicht op de rijtjes. Toen Giulietta het plaatje in de rij legde op zo’n manier dat het voor haar niet op z’n kop was, boog Mette naar voren en draaide het plaatje zodat het voor haar goed lag. ‘Zo moet ie,’ zei ze.
Ik legde uit dat het plaatje nu voor Giulietta op z’n kop lag, omdat zij aan de andere kant zat. Ik liet het zien. ‘Nu ligt ie voor jou goed. En zo,’ ik draaide het plaatje, ‘ligt ie voor Giulietta goed.’ Mette keek aandachtig. ‘En Kiann zit daar. Voor hem ligt hij zo goed.’ Ik draaide daarbij het plaatje een kwartslag. Ik wees op een ander plaatje: ‘Kijk, deze heeft Kiann ook neergelegd. Die ligt hetzelfde. Zoals het voor Kiann goed ligt.’
Na deze Rumbikub-ervaring die jullie denk ik ook wel kennen, was het voor Mette even schakelen. Het begrip leek er te zijn. Toch kreeg ze nog één keer de neiging een plaatje te draaien. Daarna hoorde ik haar tegen zichzelf zeggen ‘Die ligt voor Kiann goed’.
Welke waren moeilijk? De autoband die zwart moest zijn. Het bot dat wit was en eigenlijk ook al wit was afgebeeld en dat lava uit een vulkaan oranje is, was helemaal nieuw.

Vervolgens zijn we gaan experimenteren met het mengen van kleuren. Iedereen een schort aan en experimenteren maar. We zagen hoe we oranje konden maken van geel en rood. Kiann heeft daarna vooral gezien hoe alle kleuren door elkaar steeds bruin werden op zijn papier. Giulietta maakte een gekleurd kunstwerk waarbij de kleuren nog duidelijk zichtbaar bleven en Mette liet alle kleuren heel gescheiden, maar toch als een eenheid op haar blad komen.
Mooi en interessant om te zien hoe elk kind anders omgaat met verf en papier.

Als laatste speelden we een spel met de kleurendobbelsteen. Voor Mette was het even moeilijk dat ik twee spellen had meegenomen om met de kleurendobbelsteen te spelen en dat we er uiteindelijk maar eentje konden spelen. Toch lukte het haar met wat moeite om te genieten van het spel en het andere spel los te laten.

Vergeet ik bijna het bewegingsonderdeel. Hier hadden ze veel plezier om. Blauw was zitten, rood was staan, geel was in je handen klappen en groen was hoera. Beetje bij beetje voegde ik kleuren toe en het lukte de kinderen goed om alles te onthouden. Paars van springen kwam er op het laatste ook nog even bij. Ik kon  het tempo steeds hoger opvoeren en er werd dus geklapt, hoera geroepen, gesprongen en weer op de grond geploft.

Zal mij benieuwen wat ik aanstaande donderdag weer met deze kanjers ga beleven.

*Namen zijn fictief en foto’s met toestemming geplaatst.