Het hele speeltuinzaaltje was halverwege de bijeenkomst gevuld met dino’s in plaats van kinderen. Het loopje werd nagedaan en het gebrul. Ik wilde bijna naar buiten gaan om de ouders te zeggen dat alles onder controle was. Twee meisjes (Lily en Fay) bleven lekker rustig op hun plek zitten met de werkboekjes voor hun neus. ‘En jullie blijven rustig zitten,’ koppelde ik terug. Ze keken elkaar begripvol aan en haalden hun schouders op.
Waarom veranderde iedereen ineens in een dino? Tja, we bespraken dat we niet zeker weten welk geluid een dino heeft gemaakt. Dat we er niet bij waren en dat het dus gokken is wat het precies zou zijn geweest. Ik introduceerde een boekje met plaatjes van dino’s en met een druk op de knop kon je hun geluid horen. Dat is waardoor het gebeurde. De geluiden werden nagedaan en in reactie op elkaar werd ook het loopje en de hele dino-imitatie uitgevoerd. En begrijp me niet verkeerd, ik vind het heerlijk als de kinderen even helemaal los kunnen gaan. Na een paar minuten riep ik dat alle dino’s weer mensen werden en zo geschiede.
Tijdens het werken in ons werkboek werden er interessante vragen gesteld. Zo werd verteld dat de kleinste dino ongeveer zo groot was als een kip. Maar, vroeg Sem zich af, gaat het hier om een grote of kleine kip, want dat kan schelen in maat. Gelukkig konden we vinden dat de kleinste dino ongeveer 20 cm was en vonden wij dat dit een kleine tot middelmatige kip was. Geen grote in ieder geval. Kasper vertelde wat voor een soort kippen hij had gezien en dat was toch echt een reuzenkip.
Wat we ons ook afvroegen was wat voor een soort poep een dino zou hebben gehad? Zou dat per dino verschillend zijn? Afhankelijk van wat ze aten… Zou de poep van een planteneter dan lijken op bijvoorbeeld een vlaai van een koe? Een koe eet immers ook planten. Mason pakte zijn AH-boek erbij en zei dat hij in ieder geval wel wist hoe de poep rook. Hij zei dat het plaatje van de poep ook echt stonk. Dit wilde hij even aan iedereen afzonderlijk laten ruiken. Bah! Het was nog waar ook.
Tijdens het tekenen van een dino-pootafdruk begonnen sommige kinderen gelijk met een hele grote afdruk en anderen tekenden heel klein. Cato en Mason maakten verschillende afdrukken. Suus maakte ze met scherpe nagels erbij en ze werden rood gekleurd. Misschien zat er bloed aan de poot?  Lily had zichzelf nog niet aangezet tot tekenen. Ik zei haar dat alles goed was en niets fout. Ik zag haar verlegen lachen en wende me weer tot de andere kinderen. Een paar seconde later stond ze naast me om een mooie gekleurde pen te pakken om mee te tekenen. Dapper dat ze er toch aan begon!
Sem stelde de vraag of een pootafdruk wel echt een fossiel is. Hij vond het maar gek. Hij dacht dat alleen botopgravingen fossielen waren. Ik gaf de uitleg dat alle afdrukken die als een rest uit het verleden worden opgegraven fossielen zijn. Sem keek bedenkelijk maar knikte toch. Ik heb het nu net nog even gecheckt voor Sem en zo’n fossiel heet een sporenfossiel of een ichnofossiel (een type fossiel dat niet een overblijfsel is van een dood dier of dode plant, maar een representatie van biologische activiteit in een gesteente laat zien. vb pootafdrukken, kruipsporen van bijv slangen, graafgangen en resten van legplaatsen).
We bestudeerden de verschillen in het gebit van een vleeseter en een planteneter en wat nieuw voor de kinderen was en eigenlijk ook wel voor mij, was dat de planteneter lange darmen en een grote maag heeft. Omdat planten moeilijk te verteren zijn. Daar denk ik nu eerlijk gezegd nog steeds over na. Want vlees is toch moeilijker te verteren dan planten?
Ze mochten tussen het praten door een dino kleuren en die dino de kleuren geven zoals zij het mooi vonden. Gaaf om te zien dat daar allemaal verschillende creaties uit voortkwamen.

Toen was het tijd voor pauze en werden de dubbele plaatjes en de AH-boeken tevoorschijn getoverd. Fay was vandaag nieuw bij Knappe Koppies, net als Hidde. Fay vond haar nog enige missende dino-plaatje en was heel blij dat haar boek nu compleet was. Ruilen met Mirjam was ook populair en zo heb ik dus ook weer wat nieuwe plaatjes erbij.

Kasper zei tijdens de pauze toen hij nog een stukje komkommer bij mij in de buurt kwam pakken ‘Ik kan haast niet wachten op wat we gaan doen na de pauze.’ Eerder had hij bij de introductie van het programma gezegd ‘Dan wil ik de verrassingsactiviteit ook echt nog niet weten, anders is het geen verrassing meer.’

Opgesplitst in twee groepen kon een groepje van vier beginnen met het opgraven van dinobotten! Zie foto’s. Dit werkje moet behoorlijk secuur gebeuren. Met een kwastje. Zoals een echte paleontoloog dat doet. Daarna werden de botjes in een goed patroon gelegd en opgeplakt zodat er een t-rex skelet gereconstrueerd werd. Op de foto, op het blauwe blad zie je de creatie van Fay. Wat ging dat geconcentreerd!
De andere groep ging eerst nog even aan de slag met een moeilijke dino-sudoku. Hidde en Cato werkten heel goed samen. Sommige kinderen ontwierpen nog tekenend hun eigen dino. Daarna konden ook zij aan de slag met opgraven.
We kwamen nog tijd tekort en zo nam de tweede groep de opgravingen in een zakje mee naar huis om die thuis op te plakken.

Voor vertrek kregen de kinderen nog een cadeautje mee om thuis een activiteit mee te doen. Een ballon en een mini-dino. De dino kan in de ballon worden gestopt, waarna er wat water bij moet en dan hop in de vriezer. De volgende dag heb je een dino ei, waaruit je de dino moet zien te bevrijden. Eerst de ballon even losmaken van de ijsbal.

Aanstaande zaterdag is de laatste Knappe Koppies voor de zomervakantie. De groep zal dan op leeftijd worden opgesplitst. We gaan op zaterdag 11 september weer van start voor de 6- en 7-jarigen (van 15.oo tot 16.30) en met de 4- en 5-jarigen gaan we op woensdagochtend starten. Aanmelden is al mogelijk door een mail te sturen.

*Namen zijn vervangen door schuilnamen en foto’s geplaatst met toestemming en waar nodig onherkenbaar gemaakt.