‘Mama, Tygo vond het eerst heel spannend hè, om naar spelletjesdag te gaan? Maar daarna had hij geleerd dat als je het probeert, het eigenlijk heel leuk is,’ zei Mette een paar dagen na de bijeenkomst tegen haar moeder.

Tygo kwam vandaag voor het eerst meedoen en waar de andere drie deelnemers al helemaal gewend zijn, was dit voor Tygo dus even nieuw. Dat zijn moeder na de liedjes zingen al naar boven zou gaan, voelde voor hem nog niet fijn. Tijdens het lezen van Rumme Rups, helemaal passend bij het thema van vandaag (Insecten), kwam hij al steeds meer op zijn gemak. En bij het volgende onderdeel kon zijn moeder boven wachten.

Voor mij een mooie bevestiging dat het verhaal van Rumme Rups bij de kinderen landt. Tygo durfde steeds meer, net als Rumme. Dat heb ik beslist niet expliciet benoemd tijdens de bijeenkomst. Daarom vind ik het dubbelmooi dat Mette zelf met deze conclusie kwam. Ik heb wel benoemd dat Tygo het spannend vond omdat hij voor het eerst kwam, maar deze gevolgtrekking heeft ze helemaal zelf gemaakt. Misschien met behulp van Rumme Rups 😀

In de kring bespraken we wat insecten zijn. Hoe je ze kunt herkennen. Dat ze heel klein zijn en soms op je hand kunnen lopen. Sommige insecten hebben vleugels en anderen hebben dat niet. In Rumme Rups maakte we kennis met verschillende insecten en luisterden ze naar het verhaal hoe Rumme steeds meer durfde met behulp van zijn vriendjes.

Het volgende onderdeel was een ‘Lieveheersbeestjes-spel’. De kinderen mochten plaatjes sorteren waarbij geteld moest worden. De aantallen moesten met klittenband bevestigd worden aan het lieveheersbeestje met een gelijk aantal stippen. Zo werden er cijfers geplakt en plaatjes van opgestoken vingers en dobbelsteennummers. Tygo leek helemaal over zijn angst heen en vond het spel zo leuk dat hij er helemaal in op ging. Ook Kiann telde en plakte er op los. Giulietta, de jongste, kreeg van mij de makkelijkere nummers en dat vond ze erg leuk om te doen. Ze kwam me steeds weer vragen om een nieuw kaartje. Mette vond het leuk en moeilijk tegelijk. Af en toe bleef ze lang met een kaartje hangen. Telde dan bij een lieveheersbeestje en als het niet klopte dwaalde ze weer af. Ze bekeek ook goed wat de anderen deden. Er gebeurde veel tegelijk. Sommige kinderen konden zich heel gericht met hun eigen taak bezighouden en anderen waren meer gericht op elkaar en hielpen elkaar ook. Mette had wat meer aanmoediging nodig om te blijven doorzetten en zo lukte het wel om ook de moeilijke kaartjes te doen.
Ik vond het mooi om te zien hoe deze jonge kinderen al goed kunnen inschatten. Bij een kaartje van vier opgestoken vingers, gingen ze niet bij een lieveheersbeestje met wel negen stippen tellen om te kijken of dat misschien de goede was. Nee, ze zagen wel dat ze in de lagere regionen moesten zijn.(ik had de lieveheersbeestjes opgesteld van weinig naar veel stippen).

We deden nog een vlindermemory. Ook een spel dat ik met knippen en plastificeren had gemaakt. En ook dat viel in de smaak. Dat was best nog moeilijk omdat sommige vlinders op elkaar leken.

Tijd om te springen als een echte sprinkhaan! Hoep, naar de volgende hoepel. Wat een plezier.

Als afsluiter hebben de kinderen nog hun eigen insect getekend. Mette maakt een vlinder. Kiann een wereld van insecten. Waarbij hij een slootje maakte, zodat de spin niet bij het rupsje kon komen. En een heuvel met… – Een echte insectenwereld inderdaad. Tygo maakte een regenboog en toen ik hem vroeg wat hij voor een insect wilde tekenen zei hij dat hij een regenboog van insecten maakte 🙂 Giulietta tekende een rupsje en dat leek nog behoorlijk op rupsje Nooitgenoeg.

Met blije gezichten gingen de kinderen weer naar boven. Tygo zei tegen zijn moeder ‘mama, ik wil niet weg’. Ik zeg: weer een geslaagde bijeenkomst! Waarin geleerd is, angsten zijn overwonnen en er is doorgezet. Ook hebben we gelachen en zijn we creatief bezig geweest.

*Waar gewenst zijn namen veranderd en foto’s zijn op aangepaste wijze gemaakt en met toestemming geplaatst.