De kinderen van de Pientere Peutergroep hebben afgelopen donderdag verdiepend kennisgemaakt met lichaamsdelen en hun eigen uiterlijk.

Als eerste gingen we flink bewegen. Een kat kromt zijn rug. ‘Kan jij dat ook?’ En een aap slaat tegen zijn borst. ‘Kun jij dat ook?’ Zo hebben we een heleboel dieren uit het dierenrijk voorbij zien komen die dingen met hun lijf kunnen, die wij ook kunnen. De kinderen riepen steeds heel hard van ‘ja’. Soms was het even zoeken naar de houding en keken ze bij elkaar af. Zoals de ezel die op handen en voeten naar achter schopt.

Nog een bewegingsspel! De kinderen mochten naar de rode ‘nee’ en de groene ‘ja’ rennen. Ik gaf een stelling zoals ‘Ik heb bruin haar’. De kinderen mochten dan voor zichzelf bedenken of ze naar ja of naar nee moesten rennen. Grappig vond ik het te bemerken dat de manier waarop ik deze opdracht deed te moeilijk was. Omdat ik ‘Ik heb…’ zei, keken de kinderen naar mij en gaven ze de antwoorden die voor mijn uiterlijk golden. Toen ik vroeg ‘Heb jij… blauwe ogen?’ Ging het wel goed.
Giulietta, de jongste van allemaal kon dit ook goed. Ik moest de vraag voor haar vaak nog een keer herhalen, maar dan rende ze wel naar de juiste plek. Wat vaak het tegenovergestelde was van de andere twee. Knap vond ik dat!
Zo staand deden we er gelijk een nieuw spel achteraan. ‘Hoeveel ogen heb  jij?’ En ook  ‘Hoeveel navels?’ Wat ik de uitdagendste vraag vond was hoeveel tenen ze hadden. Bij de vraag over de vingers werd er op los geteld. Ik weet niet of dat is omdat ze het tellen leuk vinden of omdat het gegeven van tien vingers nog niet is opgeslagen. Mette en Kiann telden hun tenen door hun sandalen heen. Voor Giulietta was het moeilijker want haar tenen waren niet zichtbaar, dus zij observeerde.

Aan de tafels gingen we nog even in de werkhouding. De peuters vinden dat heerlijk na een beweegoefening en het voelt zo echt. Ze kregen van mij allemaal en blad waarop ik een eivormige ‘cirkel’ tekende. Een leeg hoofd 😉 Vervolgens vroeg ik ze om naar mij te kijken en waar mijn ogen zaten. Die mochten ze daarna tekenen op de plek waar het in het hoofd hoort. Giulietta deed dat top, net als Kiann. Ook Mette tekende de ogen redelijk op de juiste plek, maar dicht op elkaar en verschillend van grootte. De neus kwam zo ook op een andere plek bij haar. Wenkbrauwen werden wel weer bovenin getekend. Giulietta ging zelf al door en tekende na de ogen gelijk een mond. Mooi van vorm. De oren kwamen bij haar ook aan de zijkant van het hoofd. bij Kiann ook. Mette tekende ze bovenop het hoofd, maar wel naast haar haren. Kiann riep dat hij ook een gaatje in zijn oren had en hij voelde aan zijn eigen oor. ‘Die moeten we dan ook tekenen he?’ Dat deden de anderen ook mee en ook de neusgaten werden genoemd door Kiann en getekend.
Vervolgens liet ik ze zichzelf tekenen. Een menstekening. Mette moest plassen en daar hielp ik bij. Leuk om te zien dat de andere twee gewoon doorgingen met tekenen in mijn afwezigheid. En interessant: hoe langer ze doorgingen, hoe minder het op een mens begon te lijken. De fantasie kwam erbij en het krassen voelde leuk. Giulietta, hoewel een luier om wilde ook naar de wc en ook dat ging goed.
En als laatste tekenopdracht liet ik de kinderen een omtrek van hun hand maken. Eerst samen en daarna alleen. Dat konden Mette en Kiann erg leuk en ze hadden er lol in. Giulietta wilde dit niet in haar eentje doen. Ze zei toen uit zichzelf: ‘Ik ben nog geen drie’. Toch probeerde ze het even, maar het ging wat te moeilijk. Dat geeft niet. Je hoeft het ook nog niet te kunnen.

Er werd nog doktertje gespeeld en zo gingen we allemaal met een pleister op naar huis.

Aankomende donderdag is er eenmalig geen Pientere Peuters. Uw peuter ook deelnemen? Opgeven voor na de zomervakantie kan!

*Namen zijn aangepast waar dit gewenst was en foto’s met toestemming geplaatst.